Niewydolność oddechowa (cz.5)
ODDECH
Oddech, to proces, którego niemal nikt nie docenia prócz chwili narodzin i śmierci. Moment refleksji przychodzi dopiero w chwili, gdy doświadczamy „braku tchu” z różnych przyczyn. Jedną z nich są choroby nerwowo-mięśniowe. Z powodu osłabienia mięśni dochodzi do przewlekłej niewydolności oddechowej, hipowentylacji powodującej niedostateczną eliminację dwutlenku węgla z organizmu.
Narastające zmęczenie mięśni oddechowych, w wyniku wysilonej wentylacji przebiega podstępnie. Pacjent powoli adaptuje się do konsekwencji niedostatecznej wymiany gazowej. Trudno jest odróżnić zmęczenie wynikłe z dystrofii mięśniowej od innych niespecyficznych objawów. Jedną ze wskazówek dla pacjentów i lekarzy powinien być stan zmęczenia, mimo wypoczynku, potrzeba częstej zmiany pozycji podczas snu i drażliwość.
Edukacja raz jeszcze
Patrząc z perspektywy własnych doświadczeń, widzę potrzebę edukowania pacjenta w chwili postawienia diagnozy o chorobie nerwowo-mięśniowej, by sam mógł w porę uchwycić moment pojawienia się niewydolności oddechowej. Dostrzegam także, brak dostatecznego edukowania w tym zakresie lekarzy podstawowej opieki, ale i specjalistów.
Gdybym otrzymała właściwą pomoc w początkowej fazie, z pewnością byłabym dziś w stanie zdrowia o wiele lepszym. Nie zmagałabym się z przykrymi konsekwencjami, a postęp dystrofii byłby mniej dramatyczny.
OBJAWY PRZEWLEKŁEJ HIPOWENTYLACJI
Objawy przewlekłej hipowentylacji mogą pojawiać się w różnej kolejności i nasileniu. Ja doświadczyłam niemal wszystkich występujących w różnych sekwencjach. Paradoksalnie nie miałam nawracających infekcji dróg oddechowych. Za to organizm za pomocą serii kaszlu z naprzemiennym kichaniem próbował poradzić sobie z brakiem dotlenienia.
Podstawowe objawy niewydolności oddechowej to:
– Osłabienie, łatwa męczliwość, znużenie
– Zaburzenia koncentracji
– Poranne bóle głowy
– Utrata apetytu, spadek masy ciała, zaburzenia dyspeptyczne
– Powtarzające się infekcje układu oddechowego
– Obniżenie nastroju
– Nerwowość i drżenia
– Tachykardia
– Trudności w zasypianiu
– Częste budzenie się i koszmary senne
– Nadmierne pocenie się
– Zaburzenia widzenia
– Tachypnoe i dyspnoe, zaburzenia fonacji, zmiana głosu
– Widoczna praca dodatkowych mięśni oddechowych
– Sinica i obrzęki.
Te wszystkie objawy powinny być wskazówką do objęcia pacjenta opieką. Podstawowym zaś badaniem, jakie zleci po wywiadzie lekarz, winna być gazometria krwi tętniczej. Wynik badania jest podstawą do zdiagnozowania niewydolności oddechowej i czytelnym kryterium do objęcia sztuczną wentylacją.
W chwili obecnej w przewlekłej hipowentylacji stosowana jest wentylacja mechaniczna nieinwazyjna realizowana w warunkach domowych. Wspomaganie oddechu odbywa się za pomocą masek połączonych z respiratorem systemem filtrów i rur. Stopień natlenienia zaś oceniany jest przez pulsoksymetr. Ten rodzaj terapii pozwala pozostać pacjentom w domu i uniknąć tracheostomii.
0 komentarzy